Rosyjski wywiad w Europie – mechanizmy działania i przypadek Anny Chapman | Polityka i historia. Odcinek 89

Rola Szpiegów i Dezinformacji w Historii

Tematyka fake newsów, dezinformacji i wojny propagandowej towarzyszy nam niemal codziennie. Fabryki trolli wywołują chaos, starając się osłabić zachodnie wsparcie dla Ukrainy oraz wspierając partie antysystemowe. Rosyjskie służby nie ograniczają się do tego – korzystają także z tradycyjnych metod, takich jak wysyłanie agentów. Dlaczego zadowalają się jedynie białym wywiadem i informacjami z internetu?

Metody Działania Agentów

Rosyjskie służby specjalne uzurpują sobie prawo do eliminacji swoich przeciwników. Pytanie, dlaczego Siergiej Skripal miał być ofiarą zamachu i w jaki sposób, pozostaje istotne. To jednak tylko fragment naszej rozmowy, której tematykę ilustruje nowy „Pomocnik Historyczny: Opowieści o szpiegach. Od Odyseusza do Bonda”. Znajdziemy tam teksty autorstwa Pawła Reszki.

Bohaterowie Szpiegowskich Melodramatów

Dobry szpieg to ten, o którym nic nie wiemy. W czasach wzmożonych konfliktów międzynarodowych dochodzi jednak do wpadek, które ujawniają działających w cieniu. Prezentujemy portrety agentów od starożytności aż do współczesności. Zaczynamy od wojen Imperium Romanum i szpiegów Cezara, przez wojny krzyżackie i służby Zakonu, po agentów Napoleona oraz wywiadowców Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Zajmujemy się także postaciami działającymi w kulisach Wielkiej Gry, czyli XIX-wiecznej rywalizacji mocarstw o Azję Środkową. Przedstawiamy agentów operujących po obu stronach żelaznej kurtyny oraz analizujemy roli dezinformacji, licencji na zabijanie, wywiadu gospodarczego i kradzieży patentów, które były fundamentem potęgi ekonomicznej.

Instytucje Wywiadowcze i Ich Rozwój

Opisujemy proces powstawania i rozwój instytucji wywiadowczych, takich jak Mosad, MI5, CIA, czy GRU, oraz jak profesjonalizował się wywiad państw. Kluczowi są tu konkretni ludzie, ich motywacje, sukcesy i porażki, które nierzadko kończyły się śmiercią.

Oceniamy ikony tej profesji – czy Mata Hari zasługuje na swoją legendę? A może działania Anny Chapman były jedynie źródłem komicznych sytuacji?